Nu lijkt haar voorgenomen reis te stranden nog voordat zij de trossen heeft losgegooid.In Zeilen nr. 7 publiceerden wij een bijdrage van Laura Dekker. Zij was solo naar Engeland gevaren en had daar een mooi artikel over geschreven. Kort na de publicatie maakte ze bekend nog wildere plannen te hebben; ze wilde solo de wereld rond en daarmee de jongste worden die ooit een dergelijk avontuur tot een goed einde had gebracht.

Korte tijd later publiceerde het Algemeen Dagblad een artikel over haar plannen. Daarna volgden de andere media. Opvallend was dat in deze publicaties Laura zelf niet aan het woord kwam. Zij was de drukte ontvlucht en zat lekker met haar moeder in de Ardennen. Typisch Laura zoals ik haar heb leren kennen.

Sponsors

Dankzij de bekendheid die Laura met haar project verwerft, heeft zij een aantal sponsors voor haar plannen weten te interesseren. Ze heeft zelfs een grotere boot, een Hurley 800, bemachtigd. Niets lijkt haar vertrek in de weg te staan. Totdat een leerplichtambtenaar in haar woonplaats Wijk bij Duurstede roet in het eten gooit.

Voor zover ik heb kunnen nagaan is het probleem als volgt. Tijdens een wereldreis mag je je kinderen zelf les geven. Ze kunnen immers niet naar een gewone school. De Wereldschool helpt daarbij. Ook Laura kan rekenen op de medewerking van dit instituut dat onder Vertrekkers welbekend is. Punt is echter dat het niet is toegestaan jezelf les te geven als nog onder de leerplicht valt.

En zo is er dus toch een instrument gevonden om Laura van haar plannen af te helpen. Of dat ook gaat lukken, waag ik te betwijfelen. Laura kennende laat zij zich door niets en niemand weerhouden. Wat ik wel jammer vind is dat een ambitieus meisje met een jaloersmakende energie en gedrevenheid het slachtoffer dreigt te worden van een ambtelijke regel die haar weer in het keurslijf van de Nederlandse samenleving dwingt.

bron: zeilersweblog Cees van Dijk 13 augustus 2009   http://www.zeilersweblog.nll